نیروی اتکا به نفس

نیروی اتکا به نفس

چگونه وقتی زندگی افراد سالمند به صورت یکنواخت و عادی درمی آید و چالشی برای مبارزه جویی ندارند از احساس خودکارآمدی محروم می شوند.

نیروی احساس توانمندی و اتکا به نفس

نشان دادن توانایی های خود در زندگی

چگونه وقتی زندگی افراد سالمند به صورت یکنواخت و عادی درمی آید و چالشی برای مبارزه جویی ندارند از احساس خودکارآمدی محروم می شوند. الین لانگر و جودیت رودین نشان دادند که چگونه می توان بر این احساس بی کفایتی کاذب غالب آمد. آنها برای افرادی که مقیم خانه سالمندان بودند فرصتهایی برای تجربه احساس توانمندی فراهم کردند. به این ترتیب که این فراد تشویق می شدند تا از طریق بیان عقایدشان درباره تغییرات خانه سالمندان، تصمیم گیری درباره دکوراسیون اتاق خود و برنامه ریزی فعالیت های اوقات فراغتشان، کنترل زندگی خود را به دست گیرند. همچنین به هر یک از این افراد یک گیاه خانگی داده شد تا شخصا از آن مراقبت کنند.

این نوع فرصت ها برای اعمال کفایت و بکارگیری توانایی خود شاید زیاد مهم به نظر نرسند. اما موجب گردید که زندگی این افراد در مقایسه با همسالان خود تفاوت زیادی پیدا کند. این افراد در مقایسه با همسالان خود به طرز معنی داری کنترل بیشتری بر زندگی خود احساس می کرند. آنها خوشحالتر، هوشیارتر و اجتماعی تر بودند. فرصت ابراز توانمندی نه تنها از لحاظ روانشناختی بلکه از لحاظ جسمی نیز به آن ها کمک کرد. سالمندان مقیم این خانه ها که توانایی های خود را به کار برده بودند، بیشتر عمر کرند. این واقعیت که احساس کنترل بر زندگی خود را به کار برده بوندن، بیشتر عمر کردند. این واقعیت که احساس کنترل بر زندگی خود به این افراد کمک کرده تا بیشتر عمر کنند، بسیار مهم است.

در مطالعه دیگر رابطه بین وجود فرصت هایی برای نشان دادن توانمندی در موسسات شبانه روزی با سلامت ساکنان این محیط ها مورد بررسی قرار گرفت. در نتیجه این بررسی، شش شاخص به دست آمد که از طریق آنها افراد ساکن می توانند توانایی های خود را بکار گیرند و احساس کفایت کنند:

انتخاب خط مشی: میزان آزادی هایی که موسسه به افراد می دهد تا آنان بتوانند الگوهای زندگی روزمره خود را انتخاب کنند (آیا قانونی برای منع عبور و مرور وجود دارد؟ آیا ساکنان می توانند نوشیدنی دلخواه خود را مصرف کنند؟)

کنترل ساکنان: به میران کنترل و تاثیرگذاری افراد مقیم در اداره موسسه اشاره دارد. (آیا شورایی متشکل از ساکنان وجود دارد؟ آیا ساکنان در انتخاب انواع فعالیت ها یا برنامه های جدید دخالت دارند؟)

وضوح خط مشی: به روشن و شفاف بودن سیاست های موسسه اشاره دارد. (آیا کتابچه راهنمایی برای افراد مقیم تهیه شده است؟ آیا جلسات معارفه تشکیل می شوند؟)

استقلال: میزان تشویق و حمایتی که از خودکفایی افراد مقیم به عمل می آید. (آیا به ساکنان آموخته می شود تا بیشتر کارهایشان را خودشان انجام دهند؟ ایا افراد مقیم ترغیب می شوند تا خود تصمیم بگیرند؟)

نفوذ ساکنان: آیا مقدار نفوذ ساکنان در حدی است که آنها باور کنند که می توانند بر خط مشی های موسسه تاثیر بگذارند. (آیا در تدوین قوانین از افراد ساکن نظرخواهی می شود؟ آیا افراد ساکن اگر بخواهند می توانند چیزی را تغییر دهند؟)

سازمان: میزان آگاهی افراد مقیم از چیزهایی که به طور روزمره برای آنها در نظر گرفته شده است. (آیا محیط به خوبی سازمان یافته است؟ آیا ثبات و قابلیت پیش بینی وجود دارد؟)